Nederland is gek op social media (Bron: hi-re.nl bit.ly/lhwgbd). Begrijpelijk, fascinerend wereldje is dat. Maar hoeveel mensen zouden ook daadwerkelijk weten wat social media nou eigenlijk is? Of beter gezegd, zijn. Als ik zeg ‘social media’, dan zeg jij? Twitter? Facebook? YouTube? Wikipedia?
Sinds een aantal jaar ben ik, mede dankzij mijn opleiding, bezig met social media (dat ik zelf het liefste ‘nieuwe media’ noem) en webontwikkeling. Fenomenen als twitter heb ik zien opgroeien, ook toen het besef van de impact die het zou hebben nog niet zo aanwezig was. Ik ben me eigenlijk pas actief met nieuwe media gaan bemoeien toen steeds meer mensen erover in discussie gingen. Mijn beginpunt was twitter (hyves zie ik zelf meer als een dieptepunt) omdat hier het felste op werd gereageerd. Het antwoord dat ik namelijk geregeld kreeg op de vraag of hij/zij actief is op twitter was: “Nee, ik hoef niet van iedereen te weten dat hij nu naar de wc gaat.”
Ik noem het onwetendheid. Een mening vormen op basis van vernomen stereotypen in plaats van op eigen beleving. Persoonlijk vind ik twitter nog steeds een waardevolle informatiebron. Mensen schrijven weliswaar veel wat niet per definitie iets toevoegt aan je leven, maar je leest het toch en als het je niet boeit, scroll je gewoon verder.
Een groot voordeel van social media vind ik de toegankelijkheid en de grote mate van implementatie tegenwoordig. Iedere zichzelf respecterende (nieuws)site heeft tegenwoordig op z’n minst nagedacht over een social media strategie en veelal hebben ze deze al doorgevoerd door een like- of tweet-button bij de artikeltjes te plaatsen.
Om mijn visie wat te versterken, neem ik twitter even als uitgangspunt. Dit omdat ik er zelf erg actief op ben maar ook omdat het concept achter twitter naar mijn mening simpel en krachtig genoeg is om vrijwel direct te begrijpen. Vandaar hier een kleine “twitter 1-0-1”.
Ik ben een persoon en ik maak een account aan. Dit is de simpele stap van een gebruikersnaam en een wachtwoord verzinnen. Als ik dit heb gedaan, kan ik beginnen met het delen van mijn leven in kleine, hapklare brokjes van maximaal 140 tekens. Ik lees een tweet (een berichtje) en denk bij mezelf: “hmmm… interessant persoon.” En iets waarvoor ik in het dagelijks leven op z’n minst een flinke taakstraf krijg, doe ik op twitter met een druk op de knop: ik ga die persoon followen (volgen, je krijgt dan al zijn berichten automatisch op jouw hoofdpagina). Hiervan krijgt die persoon een melding en mocht jij enigszins interessante informatie delen, dan is de kans groot dat hij je terug volgt. Proficiat, je eerste volger follower. Stel nou, je vond het bericht dat die persoon heeft geplaatst zo interessant, dat jij dat eigenlijk ook aan jouw volgers wil meedelen. Dan doe je dit over het algemeen door het bericht te retweeten (het quoten van een tweet van iemand anders). Het voordeel hiervan is dat de tweet uit naam van de originele auteur word geplaatst (met ‘geretweet door jou’ erachter). Hierdoor komen interessante personen ook in het daglicht van jouw followers. En dan gaat het balletje rollen..
Dit concept lijkt heel primitief en… ja dat is het ook. Het grote verschil met onze traditionele vorm van communiceren (bij sommigen van ons nog bekend: praten) is dat ik niet om informatie hoef te vragen, het word gedeeld. En alles dat iedereen zegt krijg ik vanzelf te zien. Blijkt een persoon nou toch niet zo interessant als het leek, dan stop ik gewoon met volgen. Zo eenvoudig is het.
Dit simpele concept heeft in een hele korte tijd een enorme hoeveelheid mensen bereikt en als je het door hebt, is dat best logisch. Ook in de media (denk aan bijvoorbeeld nieuwssites) is het een interessant medium, alleen al omdat het gratis is.
Stel je dit voor: Ik plaats een artikel. De doelgroep daarvan is 100 mensen. Één van die mensen tweet dit artikel naar 150 volgers (waarvan ik het merendeel waarschijnlijk niet eens ken) door op de ‘tweet-knop’ te klikken die ik voor het gemak onder mijn arikel heb staan. Hier hoeft maar één volger tussen te zitten die dit arikel retweet en ik heb met mijn artikel, zonder dat ik iets heb hoeven doen, veel meer mensen bereikt dan ik origineel had verwacht.
Dit is één voorbeeld, uit duizenden. Op de raarste plekken kom je tegenwoordig social media tegen. Bekijk voor jezelf wat nuttig is en ga gewoon eens proberen. Let wel op: wat je eenmaal hebt geplaatst, of het nu tekst is of een video, is vereeuwigd op het internet!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten